Jak powstają kapsułki? Kompletny przewodnik po produkcji kapsułek żelatynowych

Jak powstają kapsułki: bezpośrednia odpowiedź

Kapsułki — w szczególności kapsułki żelatynowe — są wytwarzane w procesie formowania zanurzeniowego, podczas którego precyzyjnie zaprojektowane szpilki ze stali nierdzewnej są zanurzane w roztworze żelatyny o kontrolowanej temperaturze, pobierane, suszone, oddzielane, przycinane i łączone w celu utworzenia gotowej otoczki. Proces ten dotyczy twarde kapsułki żelatynowe (HGC) , które stanowią około 70–75% wszystkich kapsułek wyprodukowanych na świecie. Miękkie kapsułki żelatynowe (kapsułki żelowe) wykorzystują inną metodę kapsułkowania w matrycy obrotowej, w której jednocześnie formowana jest otoczka i materiał wypełniający.

Zwykle trwa cały cykl produkcyjny twardych kapsułek żelatynowych – od zanurzenia szpilki do gotowej otoczki 45 do 50 minut na cykl wsadowy na nowoczesnej zautomatyzowanej linii, posiadającej jedną maszynę produkcyjną zdolną wyprodukować ponad 1 milion otoczek kapsułek na godzinę. Zrozumienie tego procesu jest niezbędne dla producentów farmaceutycznych, marek nutraceutycznych, aptek zajmujących się sporządzaniem mieszanek oraz dla każdego, kto pozyskuje lub ocenia materiały do ​​kapsułek.

Co to jest Kapsułka żelatynowa i dlaczego dominuje na rynku

Kapsułka żelatynowa to otoczka wykonana głównie z żelatyny – białka pochodzącego z częściowej hydrolizy kolagenu pochodzącego z kości, skór i tkanki łącznej zwierząt, najczęściej pochodzenia bydlęcego lub świńskiego. Powłoka rozpuszcza się w płynach żołądkowych znajdujących się w jej wnętrzu 3 do 10 minut skutecznie uwalniając swoją zawartość do układu pokarmowego.

Kapsułki żelatynowe dominują na rynku farmaceutycznym i suplementów z kilku wymiernych powodów:

• Są kompatybilne z szeroką gamą materiałów wypełniających, w tym proszkami, peletkami, granulatami, minitabletkami i płynami.
• Są opłacalne — otoczki kapsułek żelatynowych kosztują w przybliżeniu 0,01 do 0,05 dolara za sztukę w zależności od wielkości i wielkości zamówienia.
• Są one uznawane przez wszystkie główne organy regulacyjne, w tym FDA, EMA i WHO, za substancje pomocnicze GRAS (ogólnie uznawane za bezpieczne).
• Światowy rynek kapsułek twardych wyceniono na ok 1,9 miliarda dolarów w 2022 roku i przewiduje się, że do 2030 r. będzie rósł w tempie CAGR wynoszącym około 7,2%.

W produkcji komercyjnej istnieją dwa podstawowe typy kapsułek żelatynowych: twarde kapsułki żelatynowe i miękkie kapsułki żelatynowe. Ich procesy produkcyjne są zasadniczo różne, a ich zastosowania odzwierciedlają te różnice.

Surowce stosowane w produkcji kapsułek żelatynowych

Przed zbadaniem procesu produkcyjnego konieczne jest zrozumienie materiałów wejściowych, które bezpośrednio decydują o jakości otoczki, wydajności rozpuszczania i zgodności z przepisami.

Żelatyna

Żelatyna farmaceutyczna stosowana do produkcji kapsułek musi spełniać specyfikacje określone w Farmakopei Stanów Zjednoczonych (USP), Farmakopei Europejskiej (Ph. Eur.) i Farmakopei Japońskiej (JP). Kluczowe parametry jakościowe obejmują:

• Siła kwitnienia: Zwykle 150–280 Bloom w przypadku kapsułek twardych; w przypadku kapsułek miękkich stosuje się niższe wartości Blooma (100–150).
• Lepkość: Mierzone w milipaskalach sekundach (mPa·s), zazwyczaj 30–60 mPa·s w przypadku zastosowań z twardymi kapsułkami.
• Zawartość wilgoci: Nie więcej niż 15% w/w w gotowej suchej skorupie.
• Metale ciężkie: Nie może przekraczać 50 ppm (specyfikacja USP).

Plastyfikatory

Czyste łupiny żelatynowe byłyby zbyt kruche, aby można było je praktycznie obsługiwać. Plastyfikatory dodaje się w celu zapewnienia elastyczności. W przypadku kapsułek twardych zawartość plastyfikatora jest minimalna (poniżej 1–2%). W przypadku miękkich kapsułek żelatynowych stężenie plastyfikatora jest zwykle znacznie wyższe 20–30% preparatu otoczki . Najpopularniejszym plastyfikatorem jest gliceryna, a sorbitol stosowany jest w zastosowaniach wrażliwych na wilgoć.

Barwniki i środki zmętniające

Dwutlenek tytanu stosowany jest jako środek zmętniający, aby zapobiec degradacji światłoczułej materiałów wypełniających. Zatwierdzone barwniki (barwniki FD&C, tlenki żelaza, naturalne pigmenty, takie jak annato lub karmin) dodaje się do roztworu żelatyny przed zanurzeniem. Pojedyncza otoczka kapsułki może zawierać 0,01% do 2% wag. dwutlenku tytanu w zależności od wymaganego stopnia krycia.

Woda

Głównym rozpuszczalnikiem do rozpuszczania żelatyny jest woda oczyszczona (spełniająca standardy USP lub Ph. Eur.). Roztwór żelatyny stosowany do maczania zazwyczaj zawiera 30–40% wag. stałej żelatyny rozpuszczonej w wodzie , utrzymywaną w temperaturze 50–60°C, aby utrzymać roztwór o odpowiedniej lepkości do zanurzania.

Konserwanty (w stosownych przypadkach)

Niektórzy producenci dodają do masy żelatynowej niskostężone antybakteryjne środki konserwujące, takie jak dwutlenek siarki (SO₂), aby zapobiec zanieczyszczeniu mikrobiologicznemu podczas przetwarzania. Dopuszczalny poziom w gotowej żelatynie wynosi zazwyczaj nie więcej niż 50 mg/kg za Ph.Eur. specyfikacje.

Krok po kroku: jak powstają twarde kapsułki żelatynowe

Produkcja twardych otoczek kapsułek żelatynowych przebiega według ściśle kontrolowanej sekwencji etapów. Każda faza zachodzi w dedykowanej sekcji zautomatyzowanej maszyny do wytwarzania kapsułek (takiej jak te produkowane przez Capsugel, ACG lub Qualicaps). Oto szczegółowy opis każdego etapu:

Krok 1 — Przygotowanie roztworu żelatyny

Granulki żelatyny o jakości farmaceutycznej odważa się i rozpuszcza w oczyszczonej wodzie, stosując naczynie mieszające z płaszczem i kontrolowanym ogrzewaniem. Rozwiązanie zostało doprowadzone do 60–70°C przy ciągłym mieszaniu przez 2–4 godziny, aż do uzyskania pełnej jednorodności. Na tym etapie dodaje się barwniki, środki zmętniające i wszelkie substancje pomocnicze. Końcowy roztwór odgazowuje się pod próżnią, aby usunąć pęcherzyki powietrza, które w przeciwnym razie utworzyłyby dziury w gotowej skorupie. Roztwór następnie przenosi się do zbiornika do przechowywania, w którym utrzymuje się temperaturę 50–55°C aby zapobiec przedwczesnemu żelowaniu przy jednoczesnym zachowaniu właściwej lepkości do zanurzania.

Krok 2 — Przygotowanie i zanurzanie pin baru

Podstawą produkcji kapsułek twardych jest proces formowania zanurzeniowego. Kołki ze stali nierdzewnej lub mosiądzu — precyzyjnie obrobione zgodnie z dokładnymi wymiarami każdego rozmiaru kapsułki (rozmiar 000 do rozmiaru 5, z odpowiadającymi objętościami od 1,37 ml do 0,13 ml) — są rozmieszczone w prętach, w których znajdują się setki szpilek. Te sworznie są najpierw czyszczone, sprawdzane i wstępnie smarowane środkiem antyadhezyjnym (zwykle środkiem smarującym do pleśni na bazie cetrimidu lub podobnych środków), aby ułatwić usunięcie kapsułek.

Następnie pin bary zanurza się w roztworze żelatyny o kontrolowanej temperaturze. Zbiornik zanurzeniowy utrzymywany jest w godz 45–50°C aby zapewnić równomierne pokrycie szpilek żelatyną. Sworznie korpusu i sworznie kołpaka są zanurzane osobno, ponieważ mają nieco inne wymiary — kołpak ma nieznacznie większą średnicę, aby korpus mógł wsuwać się do środka i blokować podczas łączenia. Głębokość zanurzania i prędkość wyciągania są precyzyjnie kontrolowane, aby uzyskać jednolitą grubość ścianki skorupy 0,09 do 0,12 mm .

Krok 3 — Rotacja i drenaż

Natychmiast po zanurzeniu, pin bary są odwracane i powoli obracane. Ten obrót zapewnia równomierne rozprowadzenie filmu żelatynowego na całej powierzchni szpilki, zapobiegając gromadzeniu się na końcówce. Podczas tej fazy nadmiar żelatyny spływa z powrotem do zbiornika zanurzeniowego, co ogranicza straty materiału.

Krok 4 — Suszenie

Powlekane szpilki przechodzą przez szereg suszarek, w których nad folię żelatynową kierowane jest klimatyzowane powietrze o precyzyjnie kontrolowanej temperaturze i wilgotności. Warunki suszenia są typowe 20–25°C przy wilgotności względnej utrzymywanej na poziomie 30–45% . Zbyt szybkie suszenie powoduje pękanie; niedostateczne suszenie powoduje, że muszle stają się miękkie i lepkie. Tunel suszący na nowoczesnym zautomatyzowanym urządzeniu może być Długość efektywna od 30 do 50 metrów z wieloma strefami temperatury i wilgotności, aby osiągnąć stopniowe i równomierne suszenie. Ten etap zazwyczaj trwa 30–40 minut całkowitego czasu przebywania w tunelu.

Krok 5 — Striptiz

Po wysuszeniu do odpowiedniej zawartości wilgoci (zwykle 13–16% wag na tym etapie) półsztywne otoczki żelatynowe są mechanicznie ściągane z szpilek za pomocą gumowych szczęk do ściągania izolacji, które chwytają i ściągają otoczkę bez zniekształceń. Jest to krytyczny krok — wszelkie nierówności powierzchni sworznia lub niewystarczające smarowanie spowodują rozdarcie lub zniekształcenie w tym miejscu.

Krok 6 — Przycinanie

Pozbawione muszli mają nierówny otwarty koniec (koniec, który znajdował się na końcu szpilki). Precyzyjne noże obrotowe przycinają każdą skorupę na dokładnie określoną długość. Długość korpusu i wieczka twardej kapsułki żelatynowej są standardowo określone — na przykład kapsułka w rozmiarze 0 ma długość korpusu 18,0 mm i długość czapki 11,7 mm (przybliżone wymiary standardowe; dokładne specyfikacje różnią się w zależności od producenta). Dokładność przycinania mieści się zazwyczaj w granicach ±0,3 mm.

Krok 7 — Dołączenie

Przycięte korpusy i zatyczki są podawane do sekcji łączenia, gdzie są wstępnie blokowane: korpus wsuwa się w zakrętkę do pozycji wstępnego blokowania, utrzymując je razem jako puste skorupy podczas operacji przenoszenia i napełniania. Wstępnie zamknięte kapsułki można łatwo oddzielić za pomocą maszyn napełniających w celu napełnienia, a następnie całkowicie zamknąć po zakończeniu napełniania. Mechanizm łączący wykorzystuje prowadnice i popychacze do wciskania korpusu w nakrętkę na kontrolowanej głębokości.

Krok 8 — Kontrola jakości i pakowanie

Gotowe, puste otoczki kapsułek żelatynowych przechodzą przez zautomatyzowane systemy kontroli wyposażone w kamery i czujniki wykrywające widoczne defekty — dziurki, podwójne ścianki, pęknięcia, wgniecenia i niespójności kolorów. Wskaźniki odrzuceń na dobrze utrzymanych nowoczesnych liniach są zazwyczaj niższe 0,5% . Przyjmowane muszle są pakowane luzem w torebki foliowe w kartonach i przechowywane w kontrolowanych warunkach 15–25°C i 35–65% wilgotności względnej w celu utrzymania integralności skorupy przez cały okres przydatności do spożycia (zwykle 3–5 lat).

Standardowe rozmiary kapsułek żelatynowych i ich specyfikacje

Twarde kapsułki żelatynowe produkowane są w standardowych rozmiarach, każdy odpowiadający określonej pojemności wypełnienia. Wybór prawidłowego rozmiaru jest kluczową decyzją dotyczącą receptury.

Jak powstają miękkie kapsułki żelatynowe — zupełnie inny proces

Miękkie kapsułki żelatynowe (softgels) produkowane są przy użyciu proces kapsułkowania matrycy obrotowej , wynaleziony przez Roberta Pauli Scherera w 1933 roku. W przeciwieństwie do produkcji kapsułek twardych, proces softgelu tworzy jednocześnie otoczkę i otacza materiał wypełniający w ciągłej operacji.

Żelatyna Ribbon Formation

Ciepłą masę żelatynową (zawierającą żelatynę, plastyfikator – zazwyczaj glicerynę i/lub sorbitol w ilości 20–30% suchej masy żelatyny – oraz wodę) rozprowadza się na chłodzonych bębnach odlewniczych, tworząc ciągłe wstęgi żelatynowe o kontrolowanej grubości, zwykle Grubość od 0,5 do 1,2 mm . Jednocześnie powstają dwie wstęgi – po jednej na każdą połówkę kapsułki.

Enkapsulacja matrycy obrotowej

Dwie wstęgi żelatynowe są podawane z przeciwnych stron do obrotowego mechanizmu matrycowego składającego się z dwóch przeciwbieżnych rolek matrycowych. Gdy wstęgi zbiegają się na matrycach, materiał wypełniający (płyn, zawiesina lub pasta) jest wtryskiwany z pompy napełniającej poprzez klinowy mechanizm wtryskowy umieszczony pomiędzy wstęgami. Matryce stemplują i uszczelniają żelatynę wokół materiału wypełniającego, zwykle za pomocą ciepła i ciśnienia 37–40°C na powierzchni matrycy — jednocześnie odcinając kapsułkę od wstęgi. W ten sposób w jednej operacji powstaje hermetycznie zamknięta kapsułka.

Suszenie w suszarce bębnowej

Zawierają świeżo uformowane kapsułki żelowe 30–40% wilgoci i należy je wysuszyć. Są przenoszone do suszarek bębnowych – dużych obracających się bębnów z klimatyzowanym przepływem powietrza – gdzie są stale bębnowane 2–4 godziny aby zapobiec sklejaniu się i zapewnić równomierne suszenie. Późniejsze suszenie tacy może być kontynuowane przez 24–48 godzin w kontrolowanym środowisku, aż skorupa osiągnie równowagową zawartość wilgoci wynoszącą około 6–10% wag .

Ograniczenia dotyczące materiału wypełniającego dla kapsułek żelowych

Wypełnienie miękkiej kapsułki żelatynowej musi być płynne lub półstałe w temperaturach przetwarzania. Materiały niekompatybilne z wypełnieniem softgel obejmują:

• Woda-miscible liquids above certain concentrations (water migrates into the shell, causing distortion)
• Aldehydy (sieciują żelatynę, powodując twardnienie otoczki i brak rozpuszczania)
• Materiały silnie zasadowe lub kwaśne (pH poza 2,5–7,5 powoduje degradację otoczki żelatynowej)
• Materiały o dużej zawartości wilgoci przekraczającej około 5–6% w/w

Żelatyna Capsule vs. HPMC Capsule: Key Manufacturing and Performance Differences

Kapsułki z hydroksypropylometylocelulozy (HPMC) — zwane także kapsułkami wegetariańskimi lub wegańskimi — zyskały znaczny udział w rynku jako alternatywa dla kapsułek żelatynowych, szczególnie w przypadku produktów przeznaczonych dla konsumentów wegetariańskich, wegańskich, halal i koszernych. W procesie produkcji kapsułek HPMC zastosowano tę samą zasadę formowania zanurzeniowego, ale istnieją istotne różnice.

Problem sieciowania w kapsułkach żelatynowych

Jednym z najbardziej praktycznych wyzwań w produkcji i formułowaniu kapsułek żelatynowych jest sieciowanie powłoki — reakcja chemiczna, podczas której związki zawierające aldehydy (z substancji pomocniczych, materiałów wypełniających lub opakowań) reagują z grupami aminowymi w łańcuchach białek żelatyny, tworząc wiązania kowalencyjne, które nadają otoczce sztywną i odporną na rozpuszczanie.

Usieciowane otoczki żelatynowe mogą przejść wstępne testy rozpuszczania, ale później nie 3–6 miesięcy przechowywania , stwarzając poważne ryzyko związane z biodostępnością, które często nie jest wykrywane do czasu zaawansowania badań stabilności. Aby rozwiązać ten problem, opracowano dwupoziomowy test rozpuszczania USP: kapsułki, które nie spełniają standardowych kryteriów rozpuszczania, są ponownie testowane w obecności enzymów (pepsyny lub pankreatyny) w celu ustalenia, czy przyczyną jest usieciowanie.

Znane czynniki wyzwalające sieciowanie w systemach kapsułek żelatynowych obejmują:

• Formaldehyd (z reakcji Maillarda pomiędzy laktozą i aminami pierwszorzędowymi lub z odgazowania opakowań)
• Redukcja cukrów, takich jak glukoza, fruktoza i laktoza, w podwyższonych temperaturach
• Ślady aldehydu glutarowego z gumowych zamknięć i uszczelek
• Produkty degradacji aldehydów z utlenionych substancji pomocniczych, takich jak glikole polietylenowe (PEG)

Strategie łagodzące obejmują zastąpienie laktozy cukrami nieredukującymi (np. mannitolem lub celulozą mikrokrystaliczną), stosowanie w opakowaniach środków osuszających i obojętnych gazów z fazy gazowej nad roztworem, wybieranie kapsułek HPMC do preparatów wrażliwych na aldehydy oraz przeprowadzanie przyspieszonych testów stabilności w temperaturze 40°C/75% RH przez 6 miesięcy jako standardowy protokół.

Standardy kontroli jakości w produkcji kapsułek żelatynowych

Producenci kapsułek zaopatrujący przemysł farmaceutyczny muszą działać w ramach cGMP (aktualna Dobra Praktyka Produkcyjna) przepisami określonymi w FDA 21 CFR Części 210/211 (USA), EudraLex Tom 4 (UE) lub równoważnymi wytycznymi krajowymi. System kontroli jakości produkcji kapsułek żelatynowych obejmuje kilka wymiarów:

Testowanie przychodzącego surowca

• Żelatyna identity by FTIR spectroscopy
• Pomiar siły Blooma i lepkości według USP/Ph. EUR. metody
• Metale ciężkie metodą ICP-MS (spektrometria mas w plazmie sprzężonej indukcyjnie)
• Badanie limitów mikrobiologicznych — całkowita liczba tlenowców, drożdże, pleśń, brak określonych patogenów
• Ocena i dokumentacja ryzyka BSE/TSE (bydlęcej/pasażowalnej encefalopatii gąbczastej).

Kontrole w trakcie procesu

• Pomiar grubości ścianki powłoki za pomocą mikrometrii — cel 0,09–0,12 mm , sprawdzane co 30–60 minut
• Zawartość wilgoci w łupinach na wyjściu z tunelu suszącego metodą strat podczas suszenia lub miareczkowania Karla Fischera
• Kontrola wzrokowa pod kątem wad na etapach usuwania izolacji i łączenia
• Kontrole wymiarowe (długość i średnica) pod kątem specyfikacji dla każdego rozmiaru kapsułki

Zakończone testowanie produktu

• Zawartość wilgoci w gotowych pustych łupinach – typowo specyfikacja 13–16% wag
• Testowanie rozpadu zgodnie z USP <701> lub Ph. Eur. 2.9.1 — pusta skorupa musi rozpaść się wewnątrz 15 minut w symulowanym płynie żołądkowym w temperaturze 37°C
• Badanie pozostałości rozpuszczalników pod kątem stosowania jakichkolwiek środków pomocniczych na bazie rozpuszczalników
• Kolor i wygląd w porównaniu z zatwierdzonymi standardami odniesienia
• Wytrzymałość mechaniczna — zazwyczaj siła zatrzaskowa zamknięcia korpusu 3–10 N w zależności od rozmiaru

Specjalistyczne typy kapsułek żelatynowych i zaawansowane modyfikacje

Oprócz standardowych twardych i miękkich kapsułek żelatynowych, branża kapsułek opracowała specjalistyczne warianty spełniające określone wymagania dotyczące dostarczania leków. Modyfikacje te wprowadza się albo podczas wytwarzania skorupy, albo w ramach obróbki poprodukcyjnej.

Kapsułki żelatynowe powlekane dojelitowo

Standardowe kapsułki żelatynowe szybko rozpuszczają się w kwasie żołądkowym (pH 1–2). W przypadku leków, które są nietrwałe w środowisku kwaśnym lub muszą zostać dostarczone do jelita, kapsułki żelatynowe powleka się po napełnieniu polimerami dojelitowymi, takimi jak ftalan hydroksypropylometylocelulozy (HPMCP), octanoftalan celulozy (CAP) lub Eudragit L100 . Powłoki te pozostają nienaruszone przy pH żołądka poniżej 5,0, ale rozpuszczają się przy pH jelit powyżej 5,5–6,0, umożliwiając ukierunkowane uwalnianie w jelitach.

Twarde kapsułki żelatynowe wypełnione płynem (LFHGC)

Twarde kapsułki żelatynowe można napełniać preparatami płynnymi lub półstałymi — jest to technologia łącząca prostotę wytwarzania twardych kapsułek z zaletami biodostępności tradycyjnie kojarzonymi z kapsułkami typu softgel. Płynne wypełnienia do twardych kapsułek muszą być niewodne lub zawierają mniej niż 10% wody aby zapobiec zmiękczeniu skorupy. Po napełnieniu kapsułki zamyka się za pomocą opaski (opaska żelatynowa nakładana wokół połączenia nakrętka-korpus), zgrzewania lub zgrzewania wirowego. Format ten okazał się szczególnie użyteczny w poprawianiu biodostępności słabo rozpuszczalnych leków klasy II i IV BCS poprzez systemy dostarczania leków na bazie lipidów (LBDDS).

Kapsułki na bazie pullulanu i skrobi

Oprócz HPMC dostępne są alternatywne materiały powłoki do określonych zastosowań. Kapsułki Pullulan (wykonane ze sfermentowanej tapioki) oferują doskonałe właściwości barierowe dla tlenu – szybkość przenikania tlenu w przybliżeniu 10 razy niższa niż żelatyna — dzięki czemu nadają się do materiałów wypełniających bardzo wrażliwych na utlenianie. Kapsułki na bazie skrobi to kolejna alternatywa niezawierająca zwierząt, ale są rzadziej stosowane ze względu na większą kruchość i wyzwania związane z przetwarzaniem.

Systemy kapsułek żelatynowych o zmodyfikowanym uwalnianiu

Sama otoczka kapsułki żelatynowej nie jest zwykle stosowana do uzyskania zmodyfikowanego uwalniania — ta funkcja jest zwykle wbudowana w wypełnienie (peletki powlekane, minitabletki, granulki o kontrolowanym uwalnianiu). Jednakże kapsułka żelatynowa jest idealnym pojemnikiem do przechowywania wielu populacji peletek o różnych profilach uwalniania. Na przykład twarda kapsułka żelatynowa o rozmiarze 0 może zawierać mieszankę Peletki o natychmiastowym uwalnianiu i 8-godzinnym przedłużonym uwalnianiu w pojedynczej kapsułce, tworząc dwufazowy profil uwalniania w prostym etapie produkcyjnym.

Napełnianie kapsułki: co dzieje się po wykonaniu otoczki

Pusta otoczka kapsułki żelatynowej to tylko część historii. Proces napełniania – przeprowadzany u producentów farmaceutycznych, organizacji zajmujących się opracowywaniem i produkcją kontraktów (CDMO) lub w aptekach – ma równie kluczowe znaczenie dla jakości produktu końcowego.

Automatyczne maszyny do napełniania kapsułek

Przemysłowe napełniacze kapsułek (od producentów takich jak IMA, Bosch/Syntegon i MG America) działają w trybie ciągłym lub przerywanym. Otwierają wstępnie zamknięte otoczki kapsułek, napełniają korpus dawką proszku, granulatu lub płynu, a następnie zamykają i wyrzucają napełnioną kapsułkę. Wydajność dla wysokoobrotowych wypełniaczy obrotowych waha się od 150 000 do 500 000 kapsułek na godzinę . Kontrolę wahań masy osiąga się za pomocą automatycznych wag kontrolnych, które zazwyczaj odrzucają kapsułki poza tolerancją specyfikacji ±5% docelowej masy wypełnienia do wypełnień w proszku.

Napełnianie ręczne i półautomatyczne

W przypadku mieszania małych partii lub produkcji w ramach badań klinicznych płyty do napełniania kapsułek (Torpac, Capsule Machine) umożliwiają ręczne napełnianie 50 do 300 kapsułek na partię . Półautomatyczne wypełniacze stołowe wypełniają lukę, ułatwiając obsługę 5 000 do 50 000 kapsułek na godzinę i są powszechne w małych zakładach farmaceutycznych i specjalistycznych warunkach mieszania.

Kontrola środowiska podczas napełniania

Napełnianie kapsułek z twardej żelatyny musi odbywać się w kontrolowanych warunkach. Najbardziej krytycznym parametrem jest wilgotność względna: otoczki żelatynowe stają się zbyt kruche, aby można było nimi manipulować poniżej 30% wilgotności względnej i zbyt miękki i lepki powyżej 60% wilgotności względnej . Standardowe warunki napełniania są 20–25°C i 40–55% wilgotności względnej . W wilgotnym klimacie wypełnianie pomieszczeń wymaga aktywnego osuszania za pomocą zatwierdzonych systemów HVAC.

Pozyskiwanie i ocena dostawców kapsułek żelatynowych

W przypadku firm farmaceutycznych, marek nutraceutycznych i CDMO wybór odpowiedniego dostawcy kapsułek żelatynowych wymaga oceny pod wieloma względami wykraczającymi poza podstawową cenę za tysiąc kapsułek.

• Dokumentacja zgodności z przepisami: Rejestracja leku Master File (DMF) w FDA (dla produktów sprzedawanych w USA), certyfikat przydatności (CEP) od EDQM (dla produktów europejskich) i certyfikacja cGMP to niezbywalne wymagania minimalne. Wiodący dostawcy, tacy jak Lonza Capsugel, ACG Capsules i Qualicaps, prowadzą rejestracje DMF i mogą dostarczać listy referencyjne w celu wsparcia składanych przez klientów wniosków regulacyjnych.
• Dokumentacja BSE/TSE: Pełna ocena ryzyka zgodnie z wytycznymi EMA EMEA/410/01 Rev 3 jest wymagana w przypadku europejskich wniosków regulacyjnych dotyczących żelatyny pochodzenia zwierzęcego. Dostawcy powinni dostarczyć potwierdzone informacje o źródle, identyfikujące kraj pochodzenia i rodzaj tkanki.
• Certyfikacja halal i koszerności: Tam, gdzie wymagają tego wymagania rynkowe, dostawcy kapsułek powinni posiadać aktualny certyfikat halal wydany przez stronę trzecią (dla żelatyny niezawierającej świń, pochodzącej z certyfikowanych źródeł bydlęcych) i/lub certyfikat koszerności.
• Niezawodność łańcucha dostaw: Główni dostawcy prowadzą programy zapasów buforowych i wiele zakładów produkcyjnych, aby zapewnić ciągłość dostaw. Minimalne ilości zamówienia (MOQ) są różne – zazwyczaj 50 000 do 100 000 kapsułek dla standardowych rozmiarów od dużych dostawców, mniejsze MOQ są dostępne u dystrybutorów regionalnych.
• Kompletność analitycznego CoA (Certyfikat analizy): Pełna CoA powinna zawierać dane dotyczące żelatyny, zawartość wilgoci, wymiary, czas rozpadu, limity mikrobiologiczne i wszelkie obowiązujące specyfikacje barwników – dane dotyczące konkretnej partii, a nie tylko limity specyfikacji.